ถึงก่อนวันแม่

เมื่อ 2 วันที่แล้ว ตอนสายๆ ผมนั่งอยู่หน้าเคาน์เตอร์ขายอุปกรณ์หุ้มห่อของ ปณ. แล้วมีลูกค้าคนนึง หน้าตาโหดมาก หนวดเครารุงรัง ใส่แว่นเรแบนด์(ซึ่งแน่ใจได้เลยว่ามาจากจีนแดง) ใส่เครื่องแบบของกระเป๋ารถเมล์รถร่วม ซึ่งขึ้นชื่อว่ารถร่วมก็น่าจะนึกออกนะ ว่าต้องออกเถื่อนๆแน่เลย

ชายคนนี้เดินเข้ามาพร้อมยกมือไหว้ผม ทั้งๆที่ดูจากลักษณะแล้วพี่แกน่าจะอายุมากกว่าผมซะอีก แล้วพูดด้วยสำเนียงที่รู้เลย ว่าไม่ใช่คนกรุงเทพแน่ๆเลย ถ้าดูจากภายนอกดูน่ากลัว แต่พอแกเอ่ยปากคุยกับผม มันทำให้รู้ว่า แกน่าจะเป็นคนซื่อๆอ่ะนะ สัญชาตญาณมันบอกอย่างนั้น

“พี่ครับๆ ผมจะส่งโทรศัพท์ไปให้แม่”
ชายคนนั้นพูด พร้อมกับยกโทรศัพท์ เครื่องเก่า และที่ชาร์ตแบตขึ้นมาวางบนเคาน์เตอร์

“ผมจะส่งเงินด้วยครับ” แกพูดเสริม

เลยบอกให้พี่เค้าไปกรอกแบบฟอร์ม ส่งธนาณัติให้เรียบร้อยซะก่อน

ซักพักนึงพี่แกก็เดินมาหาอีกครั้ง แล้วถามว่า กรอกรายละเอียดถูกต้องมั๊ย

เลยถามว่าพี่จะส่งเงินแบบไหน มีแบบออนไลน์ กับแบบใส่ซอง ถ้าแบบออนไลน์ให้แม่พี่ไปรับได้เลยภายในครึ่งชั่วโมง “พี่โทรติดต่อแกได้มั๊ยล่ะ” ผมถาม

“นี่แหละ ผมจะส่งโทรศัพท์ให้แม่ใช้ จะได้ติดต่อแกได้…แต่ไม่เป็นไรผมติดต่อพี่สาวได้ เดี๋ยวโทรไปบอก”

“งั้นพี่ส่งออนไลน์ดีกว่าเนอะเงินถึงเร็วดี”
ผมสรุป

เสร็จเรื่องธนาณัติไปเรื่องนึง
พี่แกก็ถามว่าแล้วส่งโทรศัพท์ล่ะ
ผมเลยแนะนำบอกพี่ต้องซื้อกล่องก่อนนะแล้วหยิบกล่องขนาดเล็กให้แก แล้วก็หยิบแผ่นกันกระแทกมา 1 แผ่น บอกว่าเอาอันนี้ห่อไว้หน่อย กันกระแทก

ดูสีหน้าแกพอใจ

แล้วแกก็ถามว่าส่งวันนี้ถึงวันไหน ผมเลยถามกลับ แล้วพี่จะส่งแบบไหน

“ให้ถึงก่อนวันแม่” แกตอบ

คำตอบของแกมันทำให้รู้สึกปลื้มใจยังงัยไม่รู้ เดาได้เลยว่า พี่เค้าต้องส่งโทรศัพท์เครื่องนี้เป็นของขวัญวันแม่แน่ๆ พร้อมกับเงินอีก 2000 บาท

โทรศัพท์เครื่องเก่าๆพร้อมกับเงินอีก 2000 บาท ดูเล็กน้อยนะ แต่มันกลับยิ่งใหญ่ เพราะมันเป็นเงินที่พี่เค้าหามาด้วยน้ำพักน้ำแรงตัวเอง ปลื้มใจแทนพี่เค้า และแม่จริงๆ

“มา… ผมช่วยห่อดีกว่า” ผมเสนอช่วยพี่แก เพราะดูท่าทางแก เก้ๆกังๆ

“ขอบคุณคับ ผมเกิดมาก็ไม่เคยส่งไปรษณีย์เลย นี่ครั้งแรกในชีวิต” แกตอบ พร้อมกับยิ้มแบบอายๆ

ในใจผมคิดว่า นี่เป็นครั้งแรกที่ยิ่งใหญ่จริงๆ บางคนอาจเห็นว่าเป็นเรื่องเล็กที่จะส่งของขวัญให้แม่ในวันแม่ แต่อีกหลายคนคงไม่เป็นเช่นนั้น

บางคนอยู่ด้วยกันกับแม่เจอหน้ากันทุกวันจนเป็นเรื่องธรรมดา แต่บางคนต้องจากบ้านเกิดเมืองนอนตัวเอง ไปอยู่ต่างบ้านต่างเมือง ไกลพ่อไกลแม่ เพื่อทำงานหาเงินเลี้ยงปากเลี้ยงท้อง นานๆที หรือต้องรอให้ถึงเทศกาลสำคัญๆ ถึงจะได้กลับไปหาท่านทั้งสอง บางคนกลับไม่ได้ ก็ส่งเงินส่งของใช้ให้แทน บางคนไม่สะดวกส่งของก็โทรไปคุยกับทั้งสองบ้าง ก็ตามแต่สะดวก ยังงัยก็ขอเป็นกำลังใจให้ทุกคนนะครับ

เชื่อว่าคนเป็นพ่อเป็นแม่ไม่ต้องการอะไรจากเรามากมาย เพียงขอให้ลูกเป็นคนดี มีความสุข ไม่เป็นทุกข์ เท่านี้ก็พอแล้ว

แล้วผมก็ช่วยพี่แกห่อ และแพ็คกล่องจนเสร็จ

รู้สึกสุขใจ ที่มีส่วนร่วมในครั้งนี้

“พี่ส่งไปบุรีรัมย์ พี่ส่งแบบด่วนไปเลย ถึงวันพุธ ก่อนวันแม่”
พี่แกยิ้มรับ พร้อมกับขอบคุณยกใหญ่ที่ช่วยแก

3 responses to this post.

  1. Posted by Naufal on August 12, 2011 at 3:01 AM

    ซึ้งว่ะ
    คิดถึงบ้าน

  2. Posted by chideen on August 12, 2011 at 9:05 AM

    กลับบ้านดิ่ แล้วกลับมารายอที่บ้านป่าวว่ะ หรือรายอที่โน่น

  3. Posted by R-da on August 13, 2011 at 11:00 PM

    ส่งแบบด่วน? ทำไมเขาไม่ส่งธรรมดาแต่ขอใบเสร็จเช็คได้เหมือนเรานะ …

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: